Wim's talk

Dorst naar genade

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Zo aan een nieuw seizoen, na een lange 'zomerslaap' is het voor mij lastig om weer op gang te komen. We gaan het tiende jaar in van In Perspectief, met recht een mijlpaal. Toch moet ik diep boren naar inspiratie en motivatie. Hoe komt dat? Zijn het de naweeën van de 'zomerslaap'? Ik denk dat er nog wat anders achter zit. Een soort Don Quichot gevoel. Al 9 jaar in gevecht met windmolens en ze blijven maar doordraaien. Het is lastig praten met systemen en vastgeroeste tradities.

 

Maar toch...

Een paar weken geleden werd ik gebeld door een meneer uit het westen van het land. Hij lag op het strand en las het boek van Jan Bonda 'Het ene doel van God'. Hij vertelde enthousiast dat hij diep onder de indruk was van de boodschap van het boek. Dit moeten veel meer mensen lezen. Wat bleek, de man had een christelijke boekwinkel. Hij zei: 'doe maar een doos boeken, ik ga ze prominent in mijn winkel uitstallen. Ik krijg er misschien wat gedoe mee, maar dat is het me waard'.

Regelmatig bellen en mailen mensen In Perspectief. Ze hebben wat gelezen, of een lezing van de site


geluisterd. Ze zijn op zoek naar, ja naar wat eigenlijk? Ze zijn vastgelopen in vastgeroeste Godsbeelden van voorwaardelijke liefde, van een theologie van hemel en hel, van allerlei vormen van moralistisch christendom. Moe en gefrustreerd.

Ik denk dat ik iets begin te begrijpen, niet alleen in mijn hoofd, maar juist ook emotioneel, wat Jezus bedoelde toen hij uitriep: “Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijn en ik zal u rust geven”. Israël was in Jezus dagen

een land van tradities, vastgespijkerd tot op de titel en de jota. Jezus poetst de ballast weg en 'God' komt als het ware weer tevoorschijn. Je kunt weer adem halen.

Ik vind het mooi dat wij als In Perspectief vermoeide en belaste mensen aanspreken. God is anders, Hij is werkelijk goed. Jezus kwam niet voor de lucky few, maar kwam om alle nakomelingen van Adam en Eva weer thuis te brengen. Elke theologie die dit niet erkent zorgt uiteindelijk voor vermoeide en belaste volgelingen.

 

Genade

De kern van genade is en blijft dat je iets krijgt dat je niet hebt verdiend. Niet door de juiste dogma's te geloven of de juiste levensstijl uit te oefenen. Dit druist in tegen alles wat religie ons wil doen geloven, ook de christelijke religie. Paulus vat het kernachtig samen in Rom. 3:23-24 “Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd uit Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus'. Met zo'n uitspraak blaas je alle windmolens aan gruzelementen.

 

Twee mooie uitspraken

In een boek van Philip Yancey kwam ik twee prikkelende uitspraken tegen.

De eerste van de theoloog Richard Niebuhr: “Hoe vreemd het ook klinkt, ik zie in de kerk, een instituut dat volgens Paulus is ingesteld om “het evangelie van Gods genade” te verkondigen, soms juist een gebrek aan genade”.

Dit gebrek aan genade vertaalt zich in de levens van de volgelingen, getuige de volgende uitspraak van hulpverlener David Seamands: “Vele jaren geleden moest ik tot de conclusie komen dat de twee belangrijkste oorzaken voor de meeste emotionele problemen onder evangelische christenen de volgende zijn: het niet kunnen begrijpen, ontvangen en leven van Gods onvoorwaardelijke genade en vergeving; en niet in staat zijn die onvoorwaardelijke liefde, vergeving en genade aan andere mensen te bewijzen...”

 

Inmiddels heb ik mijn inspiratie voor het nieuwe seizoen weer gevonden: met In Perspectief de genade van God in Christus door alle activiteiten heen handen en voeten te geven. Zodat vermoeide en belaste reizigers zich eraan kunnen laven. Als medereiziger hoop ik velen van jullie bij één van onze activiteiten te ontmoeten.

 

Wim Hoogendijk

Geschreven door  maandag, 02 september 2013 22:22